New York, kraj 19. stoljeća. U barovima se već piju prvi kokteli, ali način pripreme i dalje izgleda pomalo improvizirano. Barmeni miješaju pića tako da dvije čaše spoje jednu na drugu i tresu ih, često uz proliveni sadržaj. Upravo je taj prizor inspirirao Edwarda J. Haucka, proizvođača metalnih predmeta, koji je 1884. godine odlučio taj proces učiniti jednostavnijim.

Osmislio je zatvorenu metalnu posudu s poklopcem i ugrađenim cjedilom, prvi shaker koji omogućuje da se piće istovremeno protrese, ohladi i procijedi bez dodatnih alata te mu dao ime Cobbler, po tada popularnom koktelu Sherry cobbler.

No, Hauckov izum nije bio prvi šejker. Boston šejker, kombinacija metalne i staklene posude, već je bio poznat u američkim barovima, dok su Europljani koristili francuski šejker od dvije metalne posude.

Cobbler je, međutim, bio drugačiji: sve u jednom. Upravo zato brzo je postao standard jer je barmenima prvi put dao kontrolu i dosljednost u pripremi koktela. Umjesto improvizacije, dobili su alat, a taj je model i danas najprepoznatljiviji.

Početkom 20. stoljeća shaker prestaje biti samo alat i postaje dio barskog rituala. Šejkanje koktela ulazi u vizualni identitet barova i hotela, te u doba prohibicije dodatno dobiva na popularnosti.

Danas, više od sto godina kasnije, shaker je ostao gotovo nepromijenjen. Jednostavna ideja pretvorila je improvizaciju u standard i stvorila jedan od najprepoznatljivijih simbola barske kulture.

‍